Çalmak

Kontrol ettin mi ?
Eğer yerindeyse okut vicdanına bu sessizliği,
Hissederek okursan anlayacaksın beni,
Sessizliğin,yıkıcı gürültüsüyle gerçeklere serilişini,

Çalmak,
Ne kötü şey değil mi,
Ya sen hiç çalmadın sanıyorsun,
Ya da senden hiç çalmadılar duygularını,

Yalnız bu kapı çalmaya benzemez,
Güleryüzle açılmayacaktır bu çalınan kapı, Açılmadan kapanır da kalakalırsın elindeki dolu tabakla,
Yaptığın o lezzetli duygularla oturursun merdivene,
Açılmayacaktır kapın ama beklersin,
Belki uyuyordur da açar dersin,
Yemeğin soğur,bozulur da anca o buz kesmiş bedeni fark edersin,

Somut olunca mı haramdır,haktır çalınan ? Çalınan gözükmüyorsa umursanmaz mı yapılan?
Benden seni çalmak,
İşlenen en büyük günah budur kanımca, Sesimden nefesini,hayatımdan hayalini,
En kötüsüyse kalbimdeki her parçayı çalmak, Nasıl birleşir bu paramparça ?

Düşünülmez mi bunlar ?
Haramlar,helaller bile olmuş derbeder, Kaybetmiş vicdan kendini,
Aramaktadır yarınlarda sesini,
Yaşamayan bir bedende ki seni,

Bir şey bekler halde senden,
Duysan bir kere bu sesi benden,
Tek duyman gereken yerden,
İçine ışık salacak bu perdeden,
Fısıldayıp ister en derinden,
Vicdanındaki yerden bu sese kulak vermeni, İster artık,insan olmanın vazifelerini yerine getirmeni.