Bekleyiş

Fecr vakti dikilmiş gözlerim göğün aydınlık sinesine,
Dolmuş bir teveccüh ile karşısında beklemekte güneşi,

Alınan feyzlere ithafen dinginliğin dibinde,
Bağışlayacağım diyor doğuşunun sebepsizliğine bir serzenişi,

Umuttan bahsediyor bir lisan-ı hafi ile,
Sebeptir ki ahras kalmış ruhunun içinde ki sesin kesilişi,

Bundan sonra ne fark eder terviç etmeyle,
Dilhun olmuş sönerken,içinde sırçaları kırarken.

Çalmak

Kontrol ettin mi ?
Eğer yerindeyse okut vicdanına bu sessizliği,
Hissederek okursan anlayacaksın beni,
Sessizliğin,yıkıcı gürültüsüyle gerçeklere serilişini,

Çalmak,
Ne kötü şey değil mi,
Ya sen hiç çalmadın sanıyorsun,
Ya da senden hiç çalmadılar duygularını,

Yalnız bu kapı çalmaya benzemez,
Güleryüzle açılmayacaktır bu çalınan kapı, Açılmadan kapanır da kalakalırsın elindeki dolu tabakla,
Yaptığın o lezzetli duygularla oturursun merdivene,
Açılmayacaktır kapın ama beklersin,
Belki uyuyordur da açar dersin,
Yemeğin soğur,bozulur da anca o buz kesmiş bedeni fark edersin,

Somut olunca mı haramdır,haktır çalınan ? Çalınan gözükmüyorsa umursanmaz mı yapılan?
Benden seni çalmak,
İşlenen en büyük günah budur kanımca, Sesimden nefesini,hayatımdan hayalini,
En kötüsüyse kalbimdeki her parçayı çalmak, Nasıl birleşir bu paramparça ?

Düşünülmez mi bunlar ?
Haramlar,helaller bile olmuş derbeder, Kaybetmiş vicdan kendini,
Aramaktadır yarınlarda sesini,
Yaşamayan bir bedende ki seni,

Bir şey bekler halde senden,
Duysan bir kere bu sesi benden,
Tek duyman gereken yerden,
İçine ışık salacak bu perdeden,
Fısıldayıp ister en derinden,
Vicdanındaki yerden bu sese kulak vermeni, İster artık,insan olmanın vazifelerini yerine getirmeni.

Sol Kolunda Hayal

Bildiğim halde inandı saf kalbim,
Yaralanmaktan alıkoyamadım kendimi,
Yemyeşil olupta sağ kalacağını sandığım anılar hazırladım,
Solacakların inadına,
Sol koluna yaslandığım zamanlarda,

Şimdiyse yaşıyorum arta kalanı her okuyuşta,
Son kalan anıları yakmaktayım bu dar zamanlarda,
Yaşlanan yaşanmışlıklardan saydırıyorum başlanmamışlıklara,
Saydırıyorum ki bitişi olsun diye "artık" bir son satırda.

Yanılgı

İp kopar en sağlam yerinde,
Sağ kalamadığın son düğümde,

Cam dünya patlar göğe,
Bakakalırsın gökyüzüne,

Yağmur ya da kar sanarsın da,
Şarkılar saplanır göğsüne.

 

Mezar

Sorunlu bir zorunluluk beni yıkmakta,
Verilmesi gereken bir karar içimde buz kesmiş bir hasta,

Ruhu ölü olması çok acı bu yaşta,
Çok yıpratmışlar yaşattıkları son savaşta,
Zor olanı başarıp devam etmek nedense revaşta,

Toprağın içi hemen şurada iki adım uzakta,
Bıkanlardanım kalabalık arasında yalnız kaybolmaya,
O yüzdendir ki vereceğim bir vasiyet olacak yakın bir dolayda,

Nefesimle vedalaşmadan mutlu olacağım bir kez de olsa,
Mezarımla tanışacağım en yakın son ay da.