Artıksın Artık

Her şeyi zamana bıraktım,
Gidişin kaçıncı günü saymıyorum artık,
Bilmiyorum belkide daha mutlusun böyle,
Beni hatırlayınca ne düşünüyorsun,
Pekte merak etmiyorum,Artık.

Samimiyetimi,ben oluşumu özlersin diyorum bir yandan,
Seni de anlamaya çalışıyorum ,
Ama biliyorum daha mutlusun böyle,
Merak etme beni zaten,
Hissizleştim,umut etmiyorum,Artık.

Güzel bir veda beklerdim,
Vicdanına yakışan bu olurdu bence,
Sen kendine yakıştıramadın orası ayrı tabi,
Ama yıkıp bıraktın sadece,
Belki de hiç veda etmemişsindir diyorum.

Kendimi böyle düşünmekten alıkoyamıyorum,
Ama eskisi kadar da özlemiyorum,Artık.


-Emirhan A.

Zehir

Bu vişne çürüğü yalan,kana karışır.Bir daha yaşanmaz böylesi.Kınından çıkar kalbim,gidersen.Hangimiz çatlarsa gitmelerin güzelliğinden,o duysun aynada ki sesi,o işitsin kahretme bizi,biraz dur !

Bu aklımı sömüren yangın,bu kümelenmiş gözyaşı.Toprağın yağmurdan sonraki imtihanıdır gidişinin kokusu.Yüzüm ateşler içinde,sesim dipte. 

Ciğerimin hizasına kurşun salan,seni sevmenin şikayeti.Ekmek kıtırı keskinliğinde damağımı kanatan.Her akşam bir yangın gidişin,gözyaşında ki tuz oranı,zehir.Anlımın akı,temize çıkmışlığım,gözümün nuru,kendime gelenim,yüreğimde yaralarla dolaşanım,yol yordam bilmeden geçtiğim,üstüne kanımı serptiğim,eski zaman gençliğim.

Bu birazda tebdili sevda ve sen aşk-ı mübremdin bana.Damağı ıslanmamış çiçeklere özendim bu süzgün satırda.Üstüme doğru gelen bir yalnızlığın bacasında zehir gibi gri çaldılar yüzüme.Her yanım sis her yanım yangın şimdi.

Gölgesine sarıldığım sevdan kalbime yük.Omzuma yasladığın bu beden ruhuma büyük.Yorulan kalbim efkar kuşanır,masum bir haykırıştır sesimin titrekliği.Bütün zorlukların perdesinde açan sen,hasretimin incir çekirdeği.

Ve göç başlasın,
ufkumda yeni badireler var şimdi.Terini koynumda kuruttum çoktandır,gerisini sorma sakın.Ne zaman aklıma sarılsam senin için kalbim ayakta kalır ve başlayan bir ağrıdır dilimden içeri.Dert bulmayasın son olasın.

Kırık bir heykel gibi ayaklar altında başım.Ne uzun bir zamandır bu seni çağrıştıran.Can dayansa ruh sıkılır,kan akar gözümün yarasına.Bir resim herkes için hatıradır,yırtılan yeridir hep hafiza duvarında.Solgun yüzüm suretinin boy aynasıdır,kırılmayasın,son olasın. 

-mez ve -ir Arası Dönem

Gelmez,
Kırıklar var birkaç parça geçmez,
Sesini duymadığımda daha çok batar,
Her kırık gibi geçip gitmez,
Kırılan parça geri gelmez.

Gerekmez,
En basitinde tartışmak gerekmez,
Sesin acıtsa bile severek dinlerim,
Acıların en güzeli ama bu yetmez,
Biraz daha kır yarım bırakma,
Acısız ölmek gerekmez.

Gerekir,
Bana belki de bu gerekir,
Kalpte hep bir şeyler yarım kalan,
Geriye bana kalmış olan,
Bana kalmayan ben.


-Emirhan A.

Silebilmek

      Silmeyi bilmiyorsan yazmayacaksın. Yazdıysanda sileceksin.Sildiğini de bir daha yazmayacaksın.Çünkü silmemek üzere yazarsan,silinirsin.Yazdığını silersen,silinmemek üzere yazılırsın. Yazmamak üzere silersen, her zaman yazılı kalır ve kazanırsın.

-Sahipsiz

Kötü Son Sorunsalı

İsterim,
O güzel sesinde süzülmeyi,
Seni yazabilmeyi isterim,

Derim,
En güçlü silah kalemdir,
Her şeyin gücü ondadır,
En iyisini o bilir derlim,

Bilirim,
Sana karşı kalemimin boynu bükük,
O eşsiz ezgini anlatmaya gücü yetmez bilirim,


Kalemim,
Seni tarif edemeyecek kadar aciz durumda,
Bu güç senden tek şey ister,
Beni bırakmamanı.(bıraktı)

Yolum Görünmeyen Yanım

Sonu çıkmaz bir yol olsun isterim,
Bir cam olup,sileceksiz olmayı o yolda,
Yağmur damlaları düşsün üzerime,
Ne ben görebileyim,
Ne bir başkası görebilsin yolumu,
Sonum nereye gittiğimi bilmemek olsun,
Başlangıçta nereye geldiğimi bilmediğim gibi.

Biten Sonun Başlangıcı

Sana nasıl ihtiyacım vardı bir bilsen,
Oluk oluk kanıyorum şimdi sen yokken,
Biliyorum sen gitmek istememiştin,
Kalbin kalmayı istemişti,
Fakat sen de her zaman sevdiğim o güç,
Sonunda pes etti,
Her nasılsa biliyordum beni bu şekilde terk edeceğini,
Her nasılsa biliyordum asla benimle kalmayacağını,
Huzurlu sessiz bir geceden sonra,
Kalbimi de aldın götürdün uzaklara. 

-Hatırlayamadığım Bir Parçanın

Yönsüz Düşünceler

Beni benden alıp götüren bir kış bu,
Satırlarımdan son kelimeler süzülüyor,
Aniden kapı açılıyor tanıdık bir yerden,
Ve başa dönüyorum satırlarımda,
Gelmeyeni bekleyecek kadar saf,
Yerine başka gelmeyen koyacak kadar hissiz,
Ne yaptığına karar veremeyecek kadar sevgisiz,
Hiçlik içinde kapıyı seyrediyorum.

Fark Eder Mi ?

Zaman sen vurup benden savururken,
Yeni yalnızlıklarla tanışıyorum,
Görmek istemeyene görünsemde görünmem, Ölmezden gelsem fark eder mi ?

Anlamazlar incinirsin,anlatsan incitirler,  Sadece sevgi,vefa,karşılık beklersin, Fedakârlıklarını söylemezsin,
Yaşamış gibi gözükmek yerine,
Ölsem fark eder mi ?

Beş Dakikalık Şiir

Daha da inanmıyorum,
Geleceğine,geleceğime,
Parçalarımın birleşeceğine,
Gözüm de bir perde,
Kenarından senin ilişeceğine,

Artık inanmıyorum,
Birine güveneceğime,
Sevgimi söndürebileceğime,
Seni unutabileceğime,
Yerine sevebileceğime,

Birkaç şeye inanıyorum sadece,
Seni her görüşümde yeniden öleceğime,
Tükendikçe daha çok kederleneceğime,
İnanmadığım her şeye,inanıyorum sadece..

.

Yeni yalanlar için içime bir acı daha serpme,
Gece fikrime doğacak zehirli duman içim içime tütme,
Ne olur bu ölüye bir kefen daha biçme,
Kaç kefen seçtim bu ölü bedene yetmedi daha içime.

Son kefeni de son ölümüm için,
Senden hediye olsun bedenime,
Sen bilirsin bu bedene uyan kefeni,
Son ölümümü sana hazırladım kefenimi sen seç diye.