Sözlerim Var

Her rengi farklıdır kalemimde ki son damlanın,
Bak yine dökülür sergime anlaşılmak istercesine,
Bir de dökülenlerden geri akanlar vardır hani,
Onlar pek bilinmezdir herkes dökülene baktığından,
Sonrasında bilen,hep sözlerde kesiğin verdiği sızı,
Anlattığım kadarından fazlasıdır onun izi,
İzi kalanlarıma sığmayınca,
Tesellilerin arasına sıkışıp kalırım son umutlarımla,
Çare de gerekmez,çaresi olmayana,
Anlaşılamazdır,yarası kemiklerini gösterecek kadar derinleşse bile,
Sözgelimi kırık gökyüzüne,
Küskün yağmur bulutları gibi

Ağır Bir Yük

Ve tükendiğinde her söz,
Ağırlaşan kalemimin altında,

Yorgunluk ne bilinmeden aranır,
Her sabahın akşamında,

Bulunamayan bir hazine,
Belki de olmayan var ya da yâr,

Zihnin en karanlık noktalarında,
Issızlığın çıkmazında,

Işığımın yetmesi faydasız,
Akacak mürekkep kalmadığında,

Gelinebilecek son noktada,
Kalmayacağının farkına vardığında,

En uç,
En dip,
Her noktanın,
Sonunda,
Her şey,
Sıradanlaşır.