Kırlangıç

Hâlâ buralarda bir yerdeysen,
Bil ki benden hiç gidememişsin,
Daha fazla deneme kırlangıç,

Hâlâ saklanmaya niyetliysen,
Bil ki her geçen gün soğuyorum,
Daha fazla üşütme kırlangıç,

Hala beni hissediyorsan,
Bil ki ölüşümüde hissedersin,
Daha fazla öldürme kırlangıç.

 -dearswyr

Her Şeye Rağmen

Her şeye rağmen,
Düşüncelerimin ve kelimelerimin karanlığında boğulan ben,
Edemeyeceğim söylemeden,

Hayat, karanlıklarımızdan daha aydın,
Siyahlarımızdan daha beyaz,
Maalesef ki,
Her şeye rağmen,

Hayır, bu benim için iyi değil çünkü, 

Karanlığımda daha fazla boğulamayan,
Acının doruğuna ulaşamayan,
Işığı fark edişime kızan bir ruh var ben de kalan.

-dearswyr

Kül

Bilinmezliği yaşatıp yakıp kül oldurdun da,
Niye silinmezliği yaşatıp sönüp yok olmadın?
His kokusu sinmiş her sille de sineme,
Üstümde bir kor var senden kalan şimdi,
Oturduk bekliyoruz su döküp söndürürsün diye,
Ama biliyoruz ki yanacağız sönmezcesine.

-Emirhan A.

Su Damlası

''Su damlası'' diyip geçmemek lazım,
Birkaçının yaşamına zaman katarken,
Başkasını ölmesi için suyuna atar,
Su damlası da olsa,
Bazen yaşatır,
Bazen ağartır,

Küçümsememek lazım ''bir su damlası'' diye,
Birkaçının yaşamına sevinç çığlığı atarken,
Başkasının ölmesi için,için içine akar,
Su damlası da olsa,
Bazen güldürür,
Bazen öldürür.

Su damlası bile,
Acımadı ya bize.

-Emirhan A.

Rüzgar

Söndürür koca bir alevi,

Öldürür koca bir kalbi,

Küçültür en büyük hisleri,

Büyültür  en küçük sesleri,

Yaparken kıpırdamaz kirpikleri,

Katillerin en seri olanıymış gibi,

Böldürür yutkunuşu iki parçaya,

Zorlaştırır nefes alıp yaşamaya,

Durdurur kalbi atmaya,

Kovdurur insanı yaşamaya,

Kaçarken bakmaz geri,

Hiç yaşanmamış gibi.

-Emirhan A.

Bırkaç Kısa Gerçek

Sadece birkaç kelime yıkar insanı,
Umutlar enkaza hapseder,
Hayaller öldürür,
Acılar gömer,
Şiirler cenazemizde bizi bekler.

-Emirhan A.

Umudumun Ezgisi

Aklım istemiyor ama içimde bir şeyler ölüyor,

Ne olur tez yetiş soluşuma,

Belki damlarsın üstüme habersizce,

Filizlenirim yeniden,benzerim kendime,

Herkes yeniden fark eder beni,

Ben,ben değilim şimdi,

Kaldım ya sen de hem de en derininde,

Biraz daha dayanabilirim ama acele et,

Senden kalanları kullanmakta bir yere kadar,

Bana seni gerek anlarsın ya hani,

Aşılıyorum ara sıra kendime bizi,

Onun da bir sonu var elbet,

Ama senin sonun yok derinliğimde,

Hissettin sen de biliyorum,umut ediyorum ki,

Döneceksin geri,

Biliyorum,biliyorum çünkü,

Düşündüğüm kadar değil,

Düşünüldüğün kadar vicdanlısın,

Çok düşünüyorum zamanın her işleyişinde,

Umarım umduklarım umutlarımda kalmaz,

Daha fazla bu acı havayı çektirme içime,

Bu sabaha yetişte,

En olgun çiçekler olalım,dönelim her sabaha güneşe.

-Emirhan A.

Haketmeyen Kişi

İstenir hep iyi olan,
Bırakılır hep iyi olan,

En çok övülende o olur,
En çok üzülende o olur,

Haketmeyenin bulduğu kişidir,
Haketmeyenin üzdüğü kişidir,

İçide yanan kendisidir,
Dışıda yanan kendisir,

Bilinmezliği bilende o yanmış olandır,
Silinmezliği taşıyanda o sönmüş olandır,

İyi olanın suçu nedir,
İyi olmasa suçlu mudur,

Ah,kalemimin ezgisi,
Bir anlasan kendini,

Kendiliğinden,kendi kendine,
Anlayacaksın,döneceksin geri.

-Emirhan A.

Umuyorum

Zor olsada umuyorum,
Ummak ne umutlu kelime,
Her yanımdan diyorum,
Umarım dönersin en tezinde,

Umduğum kadar unutuyorum,
Desem de inanma yalan bu,
Unuttuğum kadar hatırlıyorum,
Diyorum çünkü aslında olan bu,

Daha da umuyorum,
Çünkü sana inanıyorum,
Anlayacaksın elbet sen de diyorum,
Canını acıtmayı değil,bilmeni istiyorum,

Yutkunuyorum son dörtlüğümde,
Emin olmak istiyorum ama olamıyorum,
Umduğumu bulmak,
Seni tekrar yolumda görmek istiyorum. 

-Emirhan A.

Nokta

En zoru bu olsa gerek,
Bir cümleye son nokta,
Onca virgülden sonra,

Kalem de yazmak ister aslında,
Ama nokta kararlıdır bir kere,
Virgül olmaya hiç yanaşmaz,

Taşarda durursun ama,
Virgül olup seninle savaşmaz,
Kalmışsındır ıssız kuyularda,

Sesin yankısını dinlersin erirce,
Gırtlağını sıkan el olsa keşke,
Yutkunamamaktan daha iyidir bence,

Her gün zehir yutuyorum sanki,
Yaşayışım olmuş bir nevi,
Sızının her evresi,

Zehir de olsan istiyorum,
En acısını içmeyi,
Her halini içimde sezmeyi.

 -Emirhan A. 

Acının Evrimi

Bir çocuğun ilk kez acıyı fark etmesi,
Yardım edecek bir çift göz arayışı,
Edilse bile acısının bitmediğini anlaması,

Zamanla yeni acılarla tanışması,
Susturulup ezilmeye layık görülmesi,
İyilik yaptıklarının onu kullanması,

Kandırmadığı halde kandırılması,
Değer verip,ilgi göstersede terk edilmesi,
İçine kapanarak gülmeyi unutması,

Sızılarla yaşamayı öğrenmeye çalışması,
Becerebildiğini sanması,
Her gece ağlayıp şarkılardan kaçması,

Yazılanların fragmanımız olması,
Haketmediklerimizin yaşanması,
Kim(?)bu olanların sabıkalısı.

Olabilecek daha kötüsü var mı ?

-Emirhan A.

Uzun Sürmedi Mi ?

Beraberken bu kadar olmamıştı,
İliklerime kadar hissetmemiştim seni,

Biliyorum şaka yapmak istiyorsun,
Değerini bilemedim sanıyorsun,

Başkası olsa çok kızardım da neyse,
Yaptığın şaka çok uzun sürmedi mi ?

Şüphesiz anlıyor her var olan anlatılanı,
Ağarış,kararış,azalış,yaşıyoruz bize kalanı,

En az insan anlıyor,eksik bırakan da o zaten,
İyi anlaştığımda oluyor sana ithafen,

Bir melodi tanıyorum,ezgisi sana benziyor,
Halimi çok iyi anlıyor,ben de seni seziyor,

Aklıma geldi de,
Sen de benim ezgimdin,sonra birden sessizleştin,

Duyamıyorum artık seni,
Ben mi sağırlaştım,sen mi uzaklaştın ?
Şakan ne zaman bitecek diye bekliyorum,
Sence de uzun sürmedi mi ?

-Emirhan A.

Pişkin ve Pişman

Bir gün gelir ya,sen de kahrolursun,
Keşkeler bitirir nefesini,
Tühler düşmez aklından,
Avutmalar dindiremez acını,

Çünkü kahrolduğunda anlarsın,
Sana kalanlar,sen de kalmamıştır,
Çünkü bilmezsin,bilmen gerekeni,
Arkada da bir kalan olmuştur hep,

Sana kaldığını zannetiğin tek şey,
Arkada kalanın ahıdır,
Tüketir seni hiç düşünmeden,
Belki günler,belki aylar geçer,

Okursun ya bu yazdıklarımı,
Geç olur ama anlarsın yanlışlarını,
Olur da kaldıramazsa ruhun,
Mezardayım,düş yanıma hemen.

  -Emirhan A.

Tam Tersi Bilirdik

Dudağımın bir tarafı daha ince derdin,
geçiştirirdim,kafana takıp üzülürsün diye,

Gözümün biri bazen büyük gözüküyor derdin,
susardım,yanlış bir sözle incitirim diye,

Sen,bilmezdin gördüklerimi,
Sanardın ki sevmem seni,
Sadece cevap verirdim seslice,
Kusurlarını bildiğim halde,

Sonrasında olan oldu,
Yaptı yapacağını,
Kıymadığım bana kıydı,
Hayattayım hala,

Biraz da toparladım ama,
Gözüm büyük,
dudağım tuzlu,
Sözcüklerim kırık kaldı.

-Emirhan A.

Yanmış Tarafım

Oysa bu sefer farklı olacaktı,
Denilenler de kaldı ya olanlar,
Bir ona yanarım bir de kendime,
Sonu hicran olan düzenime,

Üzülmeyeyim değil mi ey ahali,
Kendime de yanmayayım size kalsa,
Yakana bir sorsa bunca çaba,
Yine de söz geçmez hiç yanmayana,

Sen ki içimde olan ölüye umut veren,
Ölüye ölüm bahşeder iken,
Ben miyim hata eden,
Kendimi yakarken,

Çok mu gördün diyecekken,
Aklıma har diye gelen,
Sen mutluluğü çok görmüşken,
Bunu çok görmen en normalinden.

-Emirhan A.

Kalemimin Ezgisi

Baksaydın keşke,
Belki kalmıştır kıyıda köşede,
Birazcık bulsan yeterdi bence,
Gurur.

Yapmasaydın keşke,
Kasırgaların en tehlikesinden misal,
Afet olarak kalsaydın vermeseydin timsal,

Bilsen keşke,
Dudaklarımı sızlatan acı tadı,
Kalemimi titreten elim ayazı,
Sen,

Olduğunu bilsen keşke,
Olanların.

-Emirhan A.