Denilenler de kaldı ya olanlar,
Bir ona yanarım bir de kendime,
Sonu hicran olan düzenime,
Üzülmeyeyim değil mi ey ahali,
Kendime de yanmayayım size kalsa,
Yakana bir sorsa bunca çaba,
Yine de söz geçmez hiç yanmayana,
Sen ki içimde olan ölüye umut veren,
Ölüye ölüm bahşeder iken,
Ben miyim hata eden,
Kendimi yakarken,
Çok mu gördün diyecekken,
Aklıma har diye gelen,
Sen mutluluğü çok görmüşken,
Bunu çok görmen en normalinden.
-Emirhan A.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder